Tło teoretyczne badań wyznaczają koncepcje, referujące związek zmian technologicznych z komunikacją kulturową ujmowane z perspektyw badań kulturowych (S.Hall, R.Williams), filozofii mediów oraz badań miejskich z perspektywy sprawczości, przetwarzania i wytwarzania życia miejskiego (m.in. V.Flusser, J-L Nancy, M. Deuze, M. de Certeau, M. de Landy) oraz współczesne badania nad znaczeniem mobilności w doświadczaniu świata (J.Urry). Mobilność przy tym rozumiana jest na dwa sposoby: jako sposoby przemieszczania się w materialnej sferze miejskiej oraz jako doświadczenie mobilnych technologii: telefonów komórkowych, aparatów fotograficznych, kamer czy geotaggingu.

Rozważane są kulturowe konsekwencje mediatyzacji codziennego doświadczenia rzeczywistości. Brane jest pod uwagę zarówno doświadczanie czasu i przestrzeni poprzez źródła wizualne (hermeneutyka P.Ricoeura, antropologia obrazu H.Beltinga, etnografia wizualna S.Pink), refleksja nad samymi mediami jako sposobem doświadczenia świata (archeologia mediów S.Zielinskiego), analiza współczesnych ujęć zmysłowości jako komplementarnych dla dominującego w kulturze wzroku (C.Classen), kolejnymi refleksja nad pojęciami bliskości i oddalenia zmieniającymi się pod wpływem mediatyzacji (M.Villi, M.Stochetti) oraz badania nad działaniowym aspektem tworzenia kultur miejskich. Media i technologie ujmowane są na sposób relacyjny: jako pozaludzcy „aktorzy”, pozostający w czynnej relacji do podmiotów ludzkich i współtworzący sieci powiązań kulturowych i społecznych.

Równie istotnym obszarem refleksji jest pytanie o znaczenie życia studenckiego dla miast. Badania podejmowane w tym obszarze (m.in. P.Hubbard, D.Smith, D.Holmes) podkreślają wielowymiarowe: społeczne, ekonomiczne, kulturowe i przestrzenne konsekwencje obecności studentów w mieście. W projekcie przyglądamy się przede wszystkim jej kulturowemu wymiarowi. Perspektywa taka wymaga rozpoznania, dokumentacji oraz opisu i interpretacji działań studenckich w mieście. Pytamy zarówno o widzialność studentów w mieście, jak i formy jej aktywności kulturowej: codziennej i „odświętnej” (praktyk artystycznych, organizacji zdarzeń miejskich).

Chcemy jednak odejść od przyjętego – zwłaszcza w polskiej tradycji – ujmowania kultury studenckiej z perspektywy instytucjonalnej (gdzie była ona rozumiana jako aktywność studentów w ramach struktur uniwersytetu oraz organizacji studenckich) oraz uniknąć redukowania kulturowej aktywności studentów tylko do tradycyjnie pojętych form uczestnictwa w kulturze artystycznej lub do twórczości studenckiej w różnych dziedzinach. W zamian proponujemy, bliższe perspektywie kulturowych studiów miejskich, rozumienie kultury studenckiej jako zespołu praktyk, obejmujących rozmaite formy, codziennej i niecodziennej aktywności studentów w przestrzeni miasta (twórczość, praca, życie codzienne, samo studiowanie itp.). Na tak pojęte, kulturowe praktyki studentów, coraz intensywniej wpływają także nowe technologie mobilne, rekonfigurując dotychczasowe rozumienie studiowania, pracy, czasu wolnego, życia studenckiego.

Zasadniczym celem badań jest zbudowanie podstawy metodologiczno-technologicznej dla badania kultur miejskich zarówno w wymiarze praktyki codziennej podmiotów miejskich, jak i praktyki artystycznej. Teoretyczne analizy mediów (ze szczególnym uwzględnieniem badań wizualnych) pokazują, w jaki sposób doświadczenie zmysłowe łączy się z reprezentacją audiowizualną. Na pierwszy plan wysuwają się: w wymiarze teoretycznym – filozoficzne ujęcie człowieka jako zmysłowo-racjonalnej całości, w wymiarze metodologicznym refleksja nad humanistyką jako dziedziną łączącą technologię z refleksją kulturową i społeczną.

W projekcie uwzględnione zostają dotychczas prowadzone badania nad kulturami miejskimi w ramach innowacyjnego projektu kulturowych studiów miejskich (E.Rewers i Zespół Zakładu Kulturowych Studiów Miejskich IK UAM) oraz praktykami medialnymi młodego pokolenia (A. Nacher, M.Filiciak). Mobilne technologie stanowią zarówno narzędzie badawcze, pozwalające dotrzeć do danych, jak i przedmiot analizy. Dlatego też na nowo przemyśleć należy XX-wieczną tradycję analizowania problematyki doświadczania i doświadczenia (W.Benjamin) pod wpływem wykorzystywanych technologii medialnych. Doświadczanie czasu (P.Ricoeur) i przestrzeni (H.Belting) ujmowane jest jako jeden z fundamentów ludzkiej tożsamości uwzględnia przede wszystkim takie aspekty tożsamości jak zakorzenienie, związek z miejscem i czasem (H.Buczyńska-Garewicz). Tymczasem, technologie mobilne radykalnie przekształcają poczucie czasu i przestrzeni, poddając je swoistej kompresji i pozwalając doświadczać ich równocześnie. W efekcie podmiot może mieć poczucie przebywania jednocześnie w świecie materialnym i wirtualnym. Dlatego w projekcie proponuje się analizę zarówno technologicznego, semiotycznego i performatywnego wymiaru kultury, języka budowania wypowiedzi medialnej, jak i działania w przestrzeni miasta za pomocą praktyk mobilnych.