O projekcie: Technologie mobilne w badaniu kultur miejskich – praktyki życia codziennego studentów w Poznaniu
 
  1. opisanie wpływu popularyzacji mediów mobilnych na sposoby doświadczania przestrzeni miejskiej i wytwarzanie kulturowych miejsc, z którymi identyfikują się podmioty miejskie,
  2. zastosowanie metod wykorzystujących technologie wizualne do badań sposobów partycypacji w kulturach miejskich: zarówno z obszaru badań kulturoznawczych jak i opartych na sztuce.
  3. odpowiedź na pytania: Czy i na jakich warunkach można traktować życie studenckie jako formę kultury miejskiej? Jaki wpływ na rozumienie relacji pomiędzy wirtualnym i materialnym wymiarem życia społecznego miało upowszechnienie się technologii mobilnych?

Podstawowe pytania badawcze dotyczą m.in. tego, jak technologie mobilne wpływają na sposoby uczestnictwa w kulturze? Jak technologie sieciowe, komórkowe, sposoby komunikacji mediatyzowanej umożliwiają wytwarzanie miejsc kultury, pozwalających na identyfikację i ukształtowanie współczesnych tożsamości oraz sposobów kulturowej komunikacji? Stawiamy tezę, iż upowszechnienie się technologii mobilnych zainicjowało zmianę polegającą na utożsamieniu wirtualnego i realnego wymiaru życia społecznego (M. Deuze), co znajduje swoje odzwierciedlenie w charakterystycznych formach studenckiego stylu życia.

 
Hipoteza 1: mobilność materialna i mediatyzowana stymuluje powstawanie i działanie w obszarze nieznanych wcześniej praktyk życia studenckiego.
 
Hipoteza 2: w sytuacji, kiedy pojawia się więcej możliwości wyboru, tradycyjne aktywności wymagające niepodzielnej uwagi, wyłączności i intensywnych kontaktów offline tracą, podczas gdy pozwalające na podział uwagi, zapośredniczone medialnie, „slacktywistyczne” – zyskują.
 
Hipoteza 3: dalsza „mobilizacja” mediów (wszelkie prognozy wskazują, że stała i nieunikniona; taki potencjał jest już dziś wpisany właściwie w każde medium, choć nie zawsze masowo wykorzystywany) zmierza w kierunku pełnej synchronizacji wymiarów online i offline. Równocześnie upada konfrontacyjna interpretacja tej antynomii.
 
Hipoteza 4: mobilne technologie umożliwiają wytworzenie nowego rozumienia kultury studenckiej ujmowanej nie instytucjonalnie, lecz jako oddolną aktywność.
 
Celem badań jest ukazanie, na jakim etapie „dekonfrontacji” wspomnianej w hipotezie 3 znajdują się studenci. Zakładamy, że jej przejawów można doszukiwać się w przejawach różnej aktywności w mieście: codziennej, artystycznej i animacyjnej. Badania pozwolą również na udzielenie odpowiedzi na pytanie, jakie korzyści z tejże może mieć miasto? Efektem końcowym badań jest publiczna prezentacja takich sposobów doświadczenia miejskiego w wymiarze wirtualnym i materialnym jednocześnie.  
 
PROWADZONE BADANIA
Projekt uwzględnia dwa podejścia do badań miejskich – interpretacyjne, w którym refleksji zostają poddane współczesne teorie codziennego doświadczenia życia miejskiego (everyday urbanism) oraz praktyki artystyczne twórców wykorzystujących media audiowizualne (fotografia, wideo, obrazy komputerowe, instalacje, performance), i podejście drugie – empiryczne, obejmujące badania prowadzone wraz ze studentami z pomocą narzędzi mobilnych. W etapie pierwszym analizie zostaje postawione pytanie o sposoby odkrywania sensu doświadczenia miejskiego oraz znajdowania dla niego adekwatnej reprezentacji (wizualnej, przestrzennej, działaniowej).
W etapie drugim, wykorzystującym koncepcję sprawczości wynikającej z użycia mobilnych technologii w życiu codziennym studentów, jako mieszkańców miasta zostanie ona użyta zostanie właśnie w pespektywie performatywnej i relacyjnej. Szczególnym aspektem, poddanym badaniu będą „formy zamieszkiwania” miasta przez studentów i wynikające z nich relacje przestrzenne, społeczno-kulturowe, formy identyfikacji z bezpośrednim otoczeniem (ulicą, dzielnicą) praktyki codziennego życia, związane z przestrzenią domu/mieszkania, przetwarzane medialnie relacje między tym, co prywatne a tym, co publiczne.
Pierwszy etap badań obejmuje metody wywodzące się z semiotyki oraz teorii obrazów (picture theory), prowadzące w kierunku przede wszystkim współczesnych badań wizualnych oraz badań nas zmysłami. Etap drugi wykorzystuje jakościowe badania audiowizualne (m.innymi etnografię wizualną, netnografię, wywiady swobodne, badania fokusowe oraz badania oparte na sztuce (dokumentacje, eseje wizualne) prowadzone z wykorzystaniem narzędzi mobilnych: aparatów fotograficznych, rejestratorów dźwięku kamer wideo oraz cyfrowych programów wizualizacji i przetwarzania danych.